146. powrót i nauczka

Miał być zajebiście pozytywny post po powrocie. Niestety z wyjazdu wyciągnęłam gorzką lekcję. Nigdy, przenigdy dwie rzygające dziewczyny nie powinny jechać razem na wakacje. Przez pierwsze kilka dni było super, na wadze widziałam już 53 kg. A później zaczęłyśmy rozmawiać, co byśmy zjadły. I zaczęłyśmy jeść i wymiotować na zmianę. Każdego następnego dnia obiecywałam sobie, że już tego nie zrobię. Ale trudno było odmówić, kiedy przyjaciółka mówiła o jedzeniu, więc zawaliłam właściwie cały wyjazd. Pod koniec już nawet nie zakładałam za bardzo kostiumu kąpielowego. A na domiar złego po powrocie złapałam jakieś paskudne przeziębienie, więc zamiast iść od razu na fitness i zrzucać te wstrętne kilogramy, leżałam półprzytomna w łóżku i jadłam słodycze. Efektem jest najwyższa waga jaką widziałam od półtora roku, płakać mi się chce, kiedy to piszę. Ważę ponad 60 kg. Nie mogę na siebie patrzeć. Nie mogę przestać myśleć o tym, co straciłam zaczynając jeść i rzygać na wyjeździe. Tak się zastanawiam czasami, czy moja koleżanka nie wie o moim blogu, w końcu też się interesuje taką tematyką. Cóż, jeśli wie i to czyta - to wiedz, że strasznie żałuję, że dałam się namówić na to całe żarcie. Dawno nie czułam się tak strasznie, na domiar złego przestałam się mieścić w sporą część ciuchów. Wróciłam we wtorek, a do tej pory nie miałam siły napisać postu. Wchodziłam na wasze blogi, ale nie miałam siły zostawiać komentarzy. Nie wiem, jak się pozbierać. Bo nawet jeśli teraz uda mi się trzymać dietę, to i tak będę gruba. I to jeszcze bardzo długo. Postaram się was dzisiaj albo jutro poodwiedzać :*